Aktinik keratozun ilk kez 1926'da Freudental tarafından 'keratoma senilis' olarak adlandırıldığı, 1958'de de Pinkus tarafından 'Aktinik keratoz' olarak tanımlandığı bildirilmektedir.Aktinik keratoz toplumda sık görülen bir rahatsızlıktır ve dermatologlar tarafından çok sık tedavi edilen durumlardan birisidir. Aktinik keratozun gelişimindeki risk faktörleri; güneş yanığı öyküsü, açık deri, ofis dışında çalışma ve düşük enlem gibi güneş ışınlarına karşı artmış maruziyet ve artmış hassasiyettir. UVB radyasyonu aktinik keratoz gelişimindeki en önemli faktördür. UVB radyasyonu DNA ve RNA daki timin dimerlerinin oluşumunun sebebidir, bu mutasyonun sonucunda da keratinositlerde neoplastik transformasyon gelişir. P53 genindeki benzer mutasyonlar aktinik keratoz ve SCC’de de görülür. Diğer risk faktörleri artmış yaş ile birlikte solar elastoz, solar lentigolar, kırmızı saç ve çillerdir. Transplant hastalarındaki aktinik keratozların sıklığından immun sistem sorumludur. Aktinik keratozdan SCC gelişebilmesinde güçlü kanıtlar vardır. Aktinik keratozda SCC gelişmesi %1-10 oranındadır. Bu derlemede Aktinik keratozun etyolojisi, kliniği ve tedavisi ile ilgili literatürler gözden geçirilmiştir.