Amaç: Bu çalışmada, hastanede yatarak kırık tedavisi gören hastalarda hastanede kalma süresinin uzamasına ve fizyoterapi uygulamalarından hastanın memnuniyete bağlı olarak gelişebilecek anksiyete ve depresyonu değerlendirmek amaçlanmıştır. Gereç-Yöntem: Pamukkale Üniversitesi Ortopedi ve Travmatoloji Servisinde 2008–2009 tarihleri arasında yatarak kırık tedavisi yapılan yaş ortalamaları 46.31 ± 19.19 yıl olan 11 kadın, 21 erkek 32 hasta çalışmaya katılmıştır. Hastaların tümüne hastaneden taburcu olmadan önce genel sağlık düzeyleri, yapılan cerrahi işlem ve fizyoterapi uygulamalarından memnuniyet düzeylerini sorgulayan bir anket ve Hastane Depresyon Anksiyete (HAD) Ölçeği uygulanmıştır. Sonuçlar: Çalışmamızın sonucunda hastaların hastanede kalma süreleri ile HAD ölçeği arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişkiye (anksiyete r= -237 p>0.05, depresyon r=-016 p>0.05) rastlanmamıştır. Eğitim düzeyi ve depresyon arasında (r= -484 p<0.01) negatif anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bunun yanında genel sağlık düzeyleri ile anksiyete ve depresyon arasında (r= -482 p<0.01, r= -451 p<0.01), uygulanan cerrahi işlemden memnuniyet ile depresyon arasında (r= -386 p<0.05), fizyoterapi uygulamalarından memnuniyet ile depresyon arasında (r= -440 p<0.05) arasında negatif anlamlı ilişki bulunmuştur. Tartışma: Hastaların hastanede kalma süreleri anksiyete ve depresyon gelişiminde etkili olmamasına rağmen, aldıkları tedavilere ilişkin memnuniyet düzeyleri anksiyete ve depresyon gelişiminde etkilidir.